ما مرغ سحر خیز شگفت آواییم - خونین پروبالیم و شفق سیماییم - در معبر تاریخ چو کوهی بشکوه - صدبار شکسته‌ایم و پا برجاییم

وبلاگ فرهنگی . سیاسی . دینی و تاریخی

پنجه ونتره
نویسنده : امیری - ساعت ٢:٠٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٤ فروردین ۱۳۸٩

سال نو و روزگاری نو شده همه این تازگی ها بر ایرانیان و ایرانی اندیشان جهان مبارک.

عید باستانی ایرانیان مبارک

می خواهم در این مطلب در باره یک رسم زیبای حذف شده از تغییر سال کهنه به نو صحبت کنم.


ایرانیان باستان سال را به 365 روز تقسیم می کردند ولی به جای هفته مقیاس گاهشماری بین روز و برج آنها پنجه بود که هر پنج روز یک پنجه خوانده می شد و هر برج آنها شش پنجه بود.

به آخرین پنجه سال « پنچه ونتره » یعنی پنج روز دزدیده شده از تقویم می گفتند. ایرانیان کهن برای آن پنج روز هیچ برنامه و مراسمی را تدارک نمی دیدند و کارهای خود را تعطیل می کردند و به خود و خانواده خود می رسیدند و بغیر از گروههای ارتشتاران که نظامیان بودند و دیوانداران و شهریاران که وظیفه اداره ملک را داشتند بقیه مردم مشاغل خود را رها کرده و به کارهایی که دوست داشتند می پرداختند و معتقد بودند که آن روزها برای خود آنهاست به برنامه های عقب مانده زندگی خود می پرداختند و زنان و دختران به استراحت می پرداختند.

این پنج روز که هر از چند سال با احتساب کبیسه شش روز می شد در نهایت به نوروز ختم میشد که عید سراسری ملت ایرانی بود و از لبنان تا چین و هند گرامی داشته میشد.

اما متاسفانه از آن رسوم زیبای قبل از سال نو تنها خانه تکانی و چهار شنبه سوری مانده که این سالها هم چهارشنبه سوری تبدیل به چهارشنبه سوزی شده و کسی جرئت نمیکند از خانه بیرون بیاید, در حالی که همین چهار شنبه سوری یک بخش از مراسم پنجه ونتره بوده و در آن روز با افروختن آتش بر فراز بامها سالی روشن را از خدا آرزو میکردند که دعای مخصوصی هم داشته است و در آن از اهورامزدا(خدا) طلب میکرده اند که به حرمت سوزندگی آتش تلخکامی ها , بدی ها و گناهان سال قبل را بسوزاند و سال نوی آنان را پاکیزه گرداند و از سرگنان آنها بگذرد تا آنها در سال نو از گناهان سال قبل خود دست بکشند و به جبران مافات آن بپردازند.

امیدوارم از سنتهای نیاکان خود خوبیهای آنها را حفظ کنیم و کاستی ها را ترک کنیم تا همیشه تازه و نو باشیم مانند بهار. ضمناً اگر کسی از رسوم کهن ایرانی چیزی داشت به ما هم خبر بدهد, چون متاسفانه با حملات و ویرانی های ایران در قرون گذشته پیوستگی فرهنگی ما دچار خدشه شده اما خوشبختانه هنوز بسیاری از رسوم زیبا و مفهوم دار ایرانی در اذهان جمعی ملت و عشایر و قبایل و روستاهای ایرانی به جا مانده و حفظ شده بیایید با گسترش و تکرار آنها از حذف آنها در چنگال بی رحم مدرنیته جلو گیری کنیم تا بازهم ایران به عنوان یک ملت مفهوم داشته باشد و بتوانیم امانت بزرگ خود را که همانا کلمه مقدس «مهدی» است را به سرمنزل مقصود برسانیم.


comment نظرات ()